Ölümlü İnsanoğlu
İnsanlar ölüme inanıyorlar ama sadece başkalarınınkine.
Kendileri hiç ölmeyecekmiş gibi davranışlar sergiliyorlar.
Eller günahkâr onlar hep haklı, hep bilgili, hep ne yapsalar yeri!
Sanki hep başkaları ahiret yolcusu, onlar hep buralı.
Benim naçizane tespitlerim bu yönde.
Beylik beylik laflar, salına salına yürümeler, taziyeler..
Sanki kolaymışcasına!
Bana da böyle bir his geliyor, hala hayatta olduğumdan sebep!!!
Vefat haberlerini duyuyor, sonra unutup devam ediyorum.
‘Devam et devam et, bir gün anlarsın Hanya’yı Konya’yı!’
Bunu diyen de iç sesim.
Peki iç sesimizi nasıl yönetebiliriz?